สวัสดีตอนเช้าเพื่อนๆ Gulif

ดูเหมือนจะเป็นเช้าที่สดใส อากาศดีว่ะวันนี้

ตอนนี้กูมา รร ครบ 1 อาทิตย์แล้ว หลังจากขาดเรียนไป 1 อาทิตย์เช่นกัน

ช่วงนี้ไม่มีความสุขสักเท่าไร วันนี้เลยมาอัพได เพื่อระบายออก

เตรียมพร้อมที่จะรับสิ่งๆใหม่ๆเข้าไป

คือ ตอนนี้อาการกูประมาณเหมือนคนอกหักไง

มันแบบหมดแรง ไม่อยากพูดกับใคร แค่ลืมตาก็เหนื่อยมากแล้วสำหรับกู

สอง วันผ่านมา มีปัญหาเข้ามาหากูมากมาย วันนี้ก็วันที่สามแล้ว ไม่รู้จะมีอะไรอีก

เริ่มด้วย วันแรก วันที่ 20 สิงหา 2551

เริ่มด้วยการไป รร ตามปกตของกู ถึงห้องเรียนเจอเพื่อน เออกูก็กะเข้าไปทักมัน ก็ทักปกติ

แต่ดันมาชักสีหน้าใส่กู เบื่อได้อีก

แบบตัวกูก็เหนื่อยไง ไม่อยาจะพูดอะไรมาก คือ คอมกูก็พังไง

แล้วไอ้คนที่กูแบบแคร์ มันก็แมร่งทำกูเจ็บอีกตามเคย ก็เลยทำให้ชีวิตกูกลายเป็นสีเทา

สรุปวันนั้นทั้งวันกูได้ได้พูดอะไรกับใคร เพราะเหนื่อย เบื่อ รำคาญ และเจ็บปวด

ตกเย็น ก็มีเพื่อนกูส่ง sms มาขอโทษกู แต่ด้วยกูสันดานแย่ไง ก็เลยส่งลับไปให้คิดเล็กน้อย

แต่จริงๆกูบอกก็ได้ว่าเรื่องทั้งหมดกูไม่ได้เป็นเพราะเมิงเลย กูเป็นเพราะกูไง

ประมาณ ทุ่มกว่าๆ กูได้รับ โทรสัพ บอกให้กูไปเจอด่วน คนที่นัดไม่ใช่ใครที่ไหน

ก็คือ พี่บาส หรือพี่ตี้ คนเดียวกัน เค้าก็นัดไป คุยๆ คุยไปคุยมาก็ทะเลาะกัน ทะเลาะกันก็เลิกกัน

เออกูเจ็บ หายใจไม่ออก มันแน่นไปหมด แทบล้มลงตรงนั้นด้วยซ้ำไป แต่ก็ก็กัดฟัน

แล้วขับถกลับมาที่บ้าน กลับถึงที่บ้าน ไม่ต้องคิดเลยว่ากูจะเป็นไง บอกตรงๆ แย่

วันที่สอง 21 สิงหา 2551

วันนี้กูก็มา รร ตามปกติอีกวัน คือกว่าจะงัดตัวเองออกจากที่นอนได้ก็แทบตาย

พอเช้ารู้ว่าต้องมา รร มาเจอหน้าไอ้คนคนนั้น มันก็เกิดอาการ ตัวติดกับที่นอนทันที

บวกกับอาการที่โดนบอกเลิกเมื่อวาน มันเลยทำใหเกหมดแรงจริงๆ

แต่สุดท้ายกูก็อาบน้ำแล้วก็มา รร

มา รร เจอไอ้คนคนนั้น แมร่งอารมณ์กูเปลี่ยนสภาพทันที

แล้วผลพวงจากคนคนนั้น ทำให้กูไม่อยากจะคุยกับใคร แบบคือกูเบื่อ กูเหนื่อยว่ะ

เพื่อนกูมันก็พยายามเข้ามาคุย แต่ช่วยเข้าใจกูก่อนได้ป่ะ ว่ากูทั้งโดนทิ้ง ทั้งเจ็บเพราแอบรักคนอื่น

สภาพกูตอนนี้ ไม่ต่างจากคนตาย

20.10 น.

บังเอิญกูผ่านไปได้ยินพี่กูคุยโทรสัพ เกี่ยวกับเรื่องของกู มันทำให้กูนิ่งไปสักพัก

พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาแบบไม่ทันตั้งตัว กูเองแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

มันเหมือนคำพูด ที่บอกให้กูรู้ตัว ว่าคนเรามันไม่แน่นอนจริงๆ